IFPI opublikowała właśnie Digital Music Report 2009 - coroczny raport o rozwoju rynku muzycznego w internecie. IFPI jest branżową organizacją reprezentującą głównie interesy największych firm fonograficznych, więc raport prezentuje dość jednostronną ocenę dokonujących się zmian. Jeśli jednak zignorujemy sporą porcję propagandy "antypirackiej", w raporcie znajdziemy kilka ciekawych danych liczbowych.

 

Zachęcam do lektury całości, poniżej kilka ciekawszych fragmentów:

• rynek muzyki cyfrowej w roku 2008 wzrósł o ok. 25% osiągając wartość 3,7 mld. USD.;
• sprzedaż muzyki cyfrowej w roku 2008 stanowiła 20% całej światowej sprzedaży fonogramów (w 2007 r. było to 15%);
• największym rynkiem plików muzycznych jest rynek amerykański - w 2008 r. w USA sprzedano 1,1 mld. plików (wzrost o 27% w porównaniu z rokiem 2007);
• czołowym rynkiem sprzedaży mobilnej (za pomocą telefonów komórkowych) jest Japonia - w 2008 r. sprzedano tam 140 milionów "mobilnych singli" (wzrost o 26% w porównaniu z rokiem 2007);
• jako przykłady nieźle radzących sobie rynków raport wymienia Wielką Brytanię, Niemcy i Francję; sporo miejsca poświęcono również "obiecującym" rynkom - Chinom i Brazylii;
• największe rynki muzyki cyfrowej to: USA (39%), Japonia (19%), Wielka Brytania (16%),  Francja (12%) i Niemcy (9%). O Polsce nie wspominają.

Tytułem wyjaśnienia: muzyka cyfrowa to zarówno pliki muzyczne (np. sprzedawane w iTunes), subskrypcje (np. sprzedawane w Rhapsody), jak i wszelkie formy sprzedaży muzyki za pomocą telefonów komórkowych (od dzwonków po subskrypcje).

 

Ciekawostka: IFPI wykorzystuje raport do rozprawienia się z kwestiami trapiącymi branżę fonograficzną od lat - na stronie 15 znajdziemy groźnie brzmiącą ramkę mówiącą, że "roczne przychody branży radiowej w USA z tytułu reklam: 17 mld. USD, tantiemy wypłacone artystom przez stacje radiowe w USA 0 USD". Stwierdzenie częściowo wprowadza czytelników w błąd: owszem, stacje radiowe w USA nie płacą tantiem artystom wykonawcom (u nas płacą), płacą jednak twórcom tekstów i muzyki (a tych chyba też można nazwać artystami?). Po prostu lata temu tradycyjne stacje radiowe lepiej lobbowały ustawodawców amerykańskich niż wytwórnie muzyczne i udało im się uchylić od płacenia tantiem artystom wykonawcom. Internetowe stacje radiowe już tak mocne nie były i one płacą, co naturalnie zakłóca konkurencję i źle wpływa na rozwój rynku radiowego w USA. A przy okazji drażni to branżę fonograficzną i stąd poruszenie przez IFPI tego tematu w raporcie.

 

Reasumując: raport warto przeczytać, biorąc poprawkę na to kto go pisał.