przemysł kulturowy, biznes muzyczny, ekonomia kultury, muzyka popularna, media, fonografia, ekonomia własności intelektualnej, zarządzanie kulturą, marketing muzyki, netlabel, mp3 blog, popular music studies
Blog > Komentarze do wpisu
Czym są modele biznesowe i jak się je definiuje
Na blogu sporo będę pisać o nowych modelach biznesowych na rynku muzycznym. W związku z tym, że samo pojęcie modelu biznesowego jest względnie nowe, wcześniej krótko o tym czym w ogóle jest model biznesowy. Jak można przeczytać tu z definiowaniem modelu biznesowego jest sporo problemów. Samo pojęcie pojawiło się już w 1957, ale na dobre przyjęło się dopiero w późnych latach 90. XX w.
Jedną z definicji zaproponowali Afuah i Tucci:
„model biznesowy to przyjęta przez firmę metoda powiększania i wykorzystywania zasobów w celu przedstawienia klientom oferty produktów i usług, której wartość przewyższa ofertę konkurencji i która jednocześnie zapewnia firmie dochodowość" (Afuah, Tucci, 2003: 20).
Innymi słowy, w dużym uproszczeniu, model biznesowy ma opisywać sposób w jaki firma ma zamiar zarabiać. Przez lata wiele przedsiębiorstw funkcjonowało wedlug modelu sprzedawcy (shop keeper model) polegającego na otworzeniu sklepu tam gdzie potencjalny konsument może dokonać zakupu. Innym modelem był bait and hook model, co można przetłumaczyć jako model "kija i marchewki". Polega on na zaoferowaniu produktu podstawowego po niskiej cenie (często poniżej kosztu wyprodukowania) i sprzedawaniu produktów komplementarnych po cenie wysokiej. Przykłady to: sprzedaż drukarki po niskiej cenie i zarabianie na sprzedaży tuszu/tonera lub sprzedaż taniej maszynki do golenia i względnie drogich ostrzy, lub taniego telefonu komórkowego i ustalenie względnie wysokiego abonamentu.
Przez lata byly to najpopularniejsze, choć nie jedyne możliwe modele biznesowe. Na dobrą sprawę dopiero internet spowodował powstanie wielu różnorodnych modeli, jak również rozwój samej koncepcji. Jako przykłady modeli biznesowych wykorzystywanych przez przedsiębiorstwa internetowe w dużym uproszczeniu wyróżnia się:
  • model pośrednika (brokerage model) - firmy zarabiają na prowizjach od transakcji realizowanych za ich pośrednictwem (np. serwisy aukcyjne, internetowe biura maklerskie);
  • model reklamowy (advertising model) - firmy zarabiają na opłatach pobieranych od reklamodawców zamieszczających reklamy na prowadzonych przez nie stronach internetowych (np. wortale tematyczne zarabiające na banerach reklamowych i wyskakujących okienkach);
  • model pośrednika informacyjnego (infomediary model) - firmy zarabia ją na sprzedaży danych o konsumentach zebranych w trakcie swojej działalności (która jest na tyle atrakcyjna, że przyciąga konsumentów podających owe dane);
  • model kupca (merchant model) - firmy zarabiają na sprzedaży produktów za pomocą internetu (handlu internetowym), co może być prowadzone w połączeniu z tradycyjną działalnością handlową lub wyłącznie w internecie;
  • model producenta (manufacturing model) - firmy zarabiają na sprzedaży swoich produktów za pomocą internetu, co oznacza skrócenie kanału dystrybucji (ominięcie pośredników);
  • model sieci afiliowanej (affiliate model) - firmy umieszczają na swoich stronach linki do stron innych podmiotów oferujących produkty w internecie i zarabiają na prowizjach uzyskiwanych od tych podmiotów, o ile konsument zakupił jakiś produkt trafiając do handlowca dzięki temu linkowi;
  • model wirtualnej wspólnoty (community model) - firma zarabia dzięki silnej lojalności internautów wobec wirtualnej wspólnoty (model ten zdefiniowano przed Web 2.0 na przykładzie Red Hat Linux, obecnie można by tu pewnie wyróżnić całą masę podmodeli);
  • model abonencki (subscription model) - firma zarabia na pobieraniu opłat za dostęp do treści umieszczanych na stronach internetowych, często wyróżniając darmowe treści "dla wszystkich" i płatne "dla subskrybentów";
  • model taryfowy (utility model) - firma nalicza opłaty za faktyczne użytkowanie usług internetowych (Afuah, Tucci, 2003: 87-89; Rappa, 2007 Managing digital enterprise).
Tyle teorii (więcej np. tu). Na rynku muzycznym od czasów Napstera pojawiają się coraz to nowe modele biznesowe, ale o tym w następnych notkach.

Literatura:
Afuah A., Tucci C. L. (2003), Biznes internetowy. Strategie i modele, Oficyna Ekonomiczna, Kraków.
Ostenwalder A., Pigneur Y., Tucci C. L. (2005), Claryfying business models: origins, present and future of the concept.
Rappa M. (2007), Managing digital enterprise.
środa, 16 maja 2007, patrykgaluszka

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
Gość: , adlu143.neoplus.adsl.tpnet.pl
2009/01/13 13:34:29
co to jest A2A
-
2009/03/01 14:51:26
administration to administration
-
Gość: Monika, adja138.neoplus.adsl.tpnet.pl
2010/11/25 23:34:35
Witam:) Czy jest jakieś źródło, które mówi o tym, że pojęcie"model biznesu" pojawiło się po raz pierwszy w 1957 roku? Pisze pracę mgr na temat modeli biznesu i przydałaby mi się ta informacja, ale muszę ją oprzeć na wiarygodny źródle.
-
2010/12/01 22:39:45
juz myslalem, ze nie uda mi sie tego znalezc, ale mam - to bylo chyba stąd, prosze:
citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.83.7452&rep=rep1&type=pdf
-
Gość: Monika, alnair.ue.poznan.pl
2010/12/04 15:45:36
dziękuje za pomoc:)

Biznes Muzyczny: książka o branży fonograficznej

Kliknij aby dowiedzieć się więcej
Ksiazka: Biznes Muzyczny


Add to Technorati Favorites
Creative Commons License
Pewne prawa zastrzeżone
Patryk Gałuszka
katalog blogów - wjo.pl
hit counter